* * *

Nigdy nie nauczyłem się miłości
chodź
   naucz mnie
     zanim umrę
     za to
   nauczę cię
samotności
   chodź nauczę cię
     zanim umrzesz

spojrzyj na kolorowe baloniki
prawda, że dużo?
każdy to rok
   i wszystkie czarne
     czarne CZARNE!!!

chodź, naucz mnie miłości

* * *

Czytam
   Mandelsztam zginął w łagrze
   Cwietajewa wybrała śmierć
i czuję żal

* * *

Bywa w Arkadii, Nieborowie
Zwiedza zabytki Łowicza

Mieszka z Broniewskim, Miłoszem, Gałczyńskim

Kupuję swetry
Wybieramy kolory
potem
skrupulatnie liczy należność

Objawy starości

Mózgi siweją z wczorajszych zdarzeń
Ręce nie donoszą do oczu gazety
Żadne okulary nie wyostrzą zamglonego teraz
W fotelu na kółkach
otoczeni bezzębnym mamrotaniem
nieuważną serdecznościa personelu

* * *

miłość naszych czasów
jest
dla pięknych zdrowych i bogatych
chorych
upośledzonych
brzydkich
i biednych
boimy się:
to może być zakaźne

* * *

Otwarte
     póki nie zapukasz
wiadome
     póki nie zapytasz
dostępne
     póki nie sięgniesz

WYSTARCZY

Czytelnikowi

Pkazuję ci nogi
     w szaleńczym kankanie
     przymusu gry

idę za tobą w hipnozie
     na zatracenie
     możesz mnie zabić
gasząc swój podziw

* * *

Jedno słowo = cały wiersz
     ty:
     zjadaczu wierszy go tworzysz

nie ja

* * *

Nie zapomnij o mnie!
     Błaga każdy wiersz
        płótno
          rzeźba
w imieniu swego producenta

* * *

Literatura wyrasta z literatury
nowe wiersze na próchnicy bibliotek
bez patrzenia w gwiazdy
bez patrzenia w oczy
jak kochać - opisane w książkach
jak rymować - w podręcznikach literatury
techniki ekstazy - poradnik seksualny
prawda - powiedzą uczeni
przesiewający rzeczywistość

poecie wystarczy zamieszać.
Po co jeszcze samemu wychodzić z domu?

* * *

tłuścieję
starzeję się
bez jednej właściwej myśli
kadłub
     na dwóch łapach
     i protezie niezależności
(28.11.95)

* * *

Świecąc we mgle
przejeżdżam
jasna linia
     na chwilę odbita
     w waszych umysłach